Türkiye, Cumhuriyetin en büyük hırsızlık olayı ile adeta çalkalanırken, emperyalistler boşluktan yararlanarak tekrar bu “Türkiyeli” kavramını piyasaya sürdü.
Özellikle “piyasa” diyorum çünkü emperyalist uşakları bu uydurma kavrama alıcı bulmak için adeta kapı kapı gezip her yerde tezgâh açıyor.
Ancak bu iş biraz sanatçıların doğuşta onlara verilen isim ile değil de menajerleri tarafından onlara sonradan meşhur olmalarına yardımcı olacak sahne isimlere benziyor.
Yeni isim ile her ne kadar sahnede kendilerini halkın karşında farklı bir isim ile tanıtmaya çalışsalar da asla hakiki kimliklerini silmezler.
Bu nedenle “Türk vatandaşı” değil de “Türkiyeli” kavramı, emperyalistlerin ve onların kullandıkları misyonerlerin bize dayatmaya çalıştığı “sahne adıdır”.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 66. Maddesi şöyle der :
“Türk Devletine vatandaşlık bağı ile bağlı olan herkes Türk’tür”.
Dolaysıya, Türkiye’de “Türk” sözcüğü anayasal olarak yalnızca etnik kimliği değil, vatandaşlık bağını da ifade eder.
Bu durumda Anayasamızda “Türkiyeli” diye bir kavram olmadığına göre kendilerini böyle tanıtan insanlar Türk devletinin temel yapısını reddettiklerinden dolayı “vatansız” duruma düşüyorlar.
Bir insanın vatanı varken de kendini vatansız duruma düşürmek de bam başka bir ruh hali olması gerek.
Simdi bu toplum mühendisliğin köklerini araştırdığımızda tabii ki her zaman olduğu gibi altıdan “böl, parçala, yönet” mantığını uygulayan İngilizler çıkıyor.
Eksi İngiltere İçişleri Bakanı Suella Braverman, 1 Ekim 2026 tarihinde “BBC One” programda çıktığında kendi kimliğini söyle tanıtmıştı :
“İngiliz değilim, Asya kökenliyim” diye bir garip kimlik ortaya koymuştu.
Program sunucu ülkesinde böyle bir kimlik tanımından habersiz olduğundan şaşkınlıkla konuya daha fazla açıklık getirmesini istemişti.
Bunun üzerine Braverman bu sefer kendini “Britanyalı Asyalı” olarak tanıttı.
İki cümle arasında iki faklı kimlik tanımı yapılması ve üstelik ülkenin eski içişleri bakanı bunu yapmış olması program sonrası izleyicilerden gelen büyük tepkilere neden olmuştu.
Ancak esas İngilizlerin bu “sahne adı” ve “böl, parçala, yönet” politikasının en iyi örneği tartışmasız İsrail kimliğinin oluşmasındaki tarihtir.
Filistin, Osmanlı’nın kontrolü altındayken 1882-1903 arasında “Birinci Aliya” dedikleri ilk kitlesel Yahudi göç aldı.
Bu dönemde Filistin’e yaklaşık 25.000 ile 35.000 Rus İmparatorluğu ve Romanya’dan Yahudi göç etmişti.
Ancak “Birinci Aliya” göçünden önce Filistin’de yaşayan bir Yahudi toplum olduğundan kendilerini Filistin asıllı Yahudilerden ayırt etmek için onları “Eski Yişuv” olarak tanımlamaya başladılar.
Böylece Filistin asıllı Yahudiler “Eski Yişuv” yeni gelenler ise “Yeni Yishuvler” olarak tanımlanmaya başlandı.

Filistin, 1920 yılında İngiliz sömürgesi altına gelene kadar da zaman için “Yişuv” kavramı azaldı ve yerine “İBRANİ” tanımlanması daha sıklıkla kullanılmaya başlandı.
Siyonistlerin “kimlik” mühendisliği tam da 1920-1948 yıllar arasında İngiliz Mandasının altında devlet kurma projesi hayata geçirilmesi için yürütülen çalışmalar süresinde daha somut hale geldi.
Zira 1925 yılında İngilizler, “1925 Filistin Vatandaşlık Kararnamesini” yayınladı.
Bu kararnameyle İngiliz ve Siyonistler, 1948 yılında ilan edilecek İsrail devletinin nihai kimliğini oluşturmaya başladı.
İlk olarak İngiliz Mandası, Filistin’de yaşayan yeni gelen Yahudileri dahil ederek toplumda etnik ayrım yapmadan tümünü “Filistinli vatandaşı” kimliği altında kayıt altına aldı.
Böylece zaman içinde kendini “İbrani”, “Siyonist”, “eski Yishuvlar” ile “yeni Yishuvlar” olarak gerek dini gerek etnik olarak farklı tanımlayanlar, alt kimliklerinden ödül vermeden, Arap kökenli Filistinlilerden de kendilerini tamamen ayrı tutarak 1948 yılında, İsrail kurulmasıyla birlikte “İsrail vatandaşı” altına girdi.
Bugün İsrail nüfus kayıtlarında tek vatandaşlık altında kavramlar arasında ayrım yapılması temel hukuk sistemini oluşturuyor.
İsrail vatandaşları ile ulusal veya etnik aidiyeti yani Yahudi, Arap, Dürzi ve diğer sınıflandırmalar arsında farklı kayıtlar tutuluyor.
Bu çok önemli bir ayrımdır zira bu farklı kavramlar farklı hukuki haklar ve koşullar içeriyor.
Yani İsrail’de İsrail vatandaşı olmak Türkiye’de olduğunu eşit haklara sahip olan vatandaş olma anlamına kesinlikle gelmiyor.
Ayrıca bu farklı kavramlar İsrail’in 1948 yılından itibaren resmen bir apartheid rejimi ile yönetilmesini sağladı.
İşte bu “TÜRKİYELİ” saçmalıkların altında yatan temel mantık da budur, böl parçala yönet.
Yapılmak istenen yeni anayasa ile bunun yasalaşması için uğraşılıyor.
Bunun adeta tanıtımını yapanlar da Türkiye’de bu toplum mühendisliği oluşmasına birebir hizmet ediyor.
Emperyalistlerin Türk toprakları üzerindeki planları hiç bir zaman bitmedi, sadece koşullara göre belli değişikliklere uğrayıp tekrar devam ediyor, tek değişmeyen konu ise her dönem onların çıkarlarına hizmet edecek çok hevesli hainlerin olmasıdır.