“Yeni” kelimesi oldukça iddialı bir tanım.

“Yeni” olabilmek için şu ana kadar alışılmış veya bilinen düzenden ve söylemlerden oldukça farkı bir tez, fikir, iddia, kadro veya düzen ortaya koymanız veya konulması gerekiyor.

İçinde bulunduğumuz küresel sürece baktığımızda da değişen tüm küresel dengeler “yeni dünya düzeni” ifadesi altında toplanıyor.

Bugün Türkiye Cumhuriyeti eş zamanlı olarak iktidar ve muhalefetin belki en düzenli yürütülen kadro tasfiyesi ile karşı karşıya.

Fon soygunu nedeniyle, kendileri dokunulmaz olarak gören ve ona göre de hoyratça davranan en üst düzey iktidar kadroları tek tek adeta indirilirken muhalefet partileri ise kendi aralarında da bölünüp, bölünüp bir tasviye sürecine girdiler.

“Yeni dünya” düzeninde yeni güçler, yeni kurallar, yeni ilişkiler, yeni dengeler ve tabii ki yeni kadrolar olacaktır.

Türkiye Cumhuriyeti de bu değişen dünyaya ayak uydurması için son derece kontrolü bir değişim sürecine girmiş oldu.

Yıllar önce son derece saygı duyduğum ve önem verdiğim Türkiye Cumhuriyeti Eski İçişleri Bakanı Sayın Sadettin Tantan’ın bir sohbetimizde hiç unutmadığım bir sözü vardı “İlay, devletimiz asla unutmaz, her şeyi arşivler, zamanı gelince, gerek gördüğünde o arşivleri açar” demişti.

İşte şu an o yüzden eş zamanlı iktidarda ve muhalefete belli “arşivlerin” açıldığını görüyoruz.

Bunlar tesadüf değildir.

Çünkü vatan hainlerinin iddialarının aksine Türk devleti ne sahipsiz ne de kontrolü yitirmiştir.

Şimdi esas mesele siyaset ile uğraşan insanların bu süreci ne kadar doğru ve objektif okuması burada çok büyük önem taşıyor.

Türkiye’nin tüm sınır ülkelerinde son on yıl içinde çok köklü değişiklikler yaşandı.

Suriye yıkıldı, Irak’ta yeniden bir sistem kurmaya çalışılıyor, Azerbaycan, Karabağ’da tamamen kontrol sağlandı, Ermenistan artık Ermeni soykırım yalanını tam kabul etmemiş olsa da, dış politikasını bu yalandan uzaklaştıracak şekilde önemli ölçüde adımlar attı.

Sınır komşularımızda Suriye’den sonra en önemli değişiklik İran’da yaşandı.

Amerika ve İsrail’in saldırısı sonucunda İran, Hürmüz Boğazını kapatarak ve çok daha düşük maliyetli insansız hava araçları ve füzelerle Amerikan ordusunu püskürtmesiyle kendisini bölgede vazgeçilmez bir küresel aktör haline getirdi.

Bu nedenle Türkiye gibi son derece köklü, güçlü ve stratejik devletler değişimi çok önden görüp ona göre başta kadrolarıyla gerekli olan hazırlıkların yapılmasını sağlaması gerekiyor ki, biraz daha derinlemesine baktığımızda esasında tam da bu yapılıyor şu an.

Kişisel görüşüm, Türkiye Cumhuriyeti’nin bu “yeni dünya düzenine” uyum sağlaması için eş zamanlı yeniden çok daha temiz, düzgün kadrolarla yönetilmesi için bir anlamda, şu an “arşivler açıldı” ve “alan temizliği” yapılmaya başlandı.

Ancak bu “alan temizliği” sürecini sadece iktidar değil, muhalifetin de çok iyi okuması ve anlaması gerekiyor.

O yüzden her “yeni” esasında “yeni” değilse o zaman değişen dünya düzene ayak uydurulması imkansızdır.

Yerine bir alternatif değil, devletimizin de işine yaramayacak bir belirsizlik ve boşluk yaratıyor.

Geçen hafta sonunda çok kıymetli akademisyen Pro. Dr. Can Kakışım ve konuk aldığı strateji ve iletişim danışmalığı yapan sayın Ahmet Cem Özen çok değerli bir programa imza attı.

İdeaPolitik Enstitüsü’nün YouTube üzerinden yayınladığı “Yeni Yeni Parti” programında ağırlıklı şu an ana muhalefet partisi olan YENİ Parti’yi ele alarak, oldukça objektif ve başarılı bir şekilde neden kitleleri harekete geçiremediğini ve iktidarı devralmak için de hazır olmadığını samimi olarak ifade etmeye çalıştılar.

Ancak yayın her ne kadar objektif analiz konusunda oldukça başarılı olsa da, çözüm konusunda maalesef yetersiz kaldı.

Yetersiz kalmasının da en büyük sebebi ise değişen yeni dünya düzeninde, Türkiye’nin de derinden etkilendiğini ve bu sebepten ötürü seçmenin de artık değişmiş olmasının sağlıklı tanımlanmamış olmasıdır.

Programda özellike New York Belediye Başkanı Zohran Kwame Mamdani’nin örnek verilmesi bunun en iyi kanıtıdır.

Oysa Mamdani, New York için doğru bir strateji yürütmüş olması, Türkiye’nin dinamikleri çerçevesinde doğru örnek olarak gösterilmesinin sağlıklı sonuçlar vereceğini açıkçası pek görmüyorum.

O yüzden programı izledikten sonra bugünkü yazımı bu konuya ayırmak istedim.

Dünyayı takip etmemiz çok önemli, ancak devletimizin de yürüttüğü bu değişim süreci ile birlikte değerlendirip “bir elbise tüm bedenlere uyar” fikrinden de çok hızlı uzaklaşmamız gerekiyor.

Öyle bir süreçten geçiyoruz ki toplumlarda değişim teknoloji kadar hızlı olmaya başladı ancak Türkiye gibi 81 ili olan ve her ilde farklı bir yerel kültür ve gelenek olan toplumlarda tek tip başarı modeli oturtmanız imkânsızdır.

Bu nedenle çözüm arayışlarımız her zaman devletimizin açtığı “arşivleri” daha iyi anlayarak ve analiz etmekten geçer.