Daha iki gün önce Merkez Bankası yılsonu enflasyon tahminini yukarı çekti.
Aradan bir gün geçti.
Bu kez Piyasa Katılımcıları Anketi geldi.
Piyasanın yıl sonu beklentisi de yüzde 29,63’ten yüzde 30,04’e çıktı.
Yani piyasa daha şimdiden Merkez Bankası’nın yeni tahmininin üzerine geçti.
12 ay sonrası beklenti de yükseldi.
Yüzde 23,89’dan yüzde 24,04’e oldu.
Kritik rakam da bu zaten.
Çünkü milletin maaş zammını etkileyecek asıl yer burası.
“Hedef medef” deyip düşük zamma bu rakamla kapı açıyorlar.
“Gelecek yıl enflasyon düşecek.”
ayağına,
tahminler üzerine zamlar yapılıyor.
Sonra;
beklenti değişiyor.
Hedef değişiyor.
Ama vatandaşın maaşı yerinde sayıyor.
Al sana rezaletin dik alası.
Çünkü çalışanın maaşını düşük enflasyon beklentisiyle artırırsan,
sonra da hedefi tutturamazsan,
aradaki fark milleti daha da fakirleştirir.
İşte yıllardır bu nedenle millet dibe vuruyor.
Ama yeter!!!
Yok artık öyle yağma.
Bu kez zammı konuşmadan önce geçmiş kaybı bir telafi edin.
Sonra önümüzdeki yıla bakarız.
Aksi hâlde yaptığınız şey zam değil;
vatandaşı daha da dibe batırmak olacak.
Ayrıca madem beklenti baz alınıyor, kriter neden piyasa beklentisi?
Bu ekonomi monşerleri ne zaman hedef tutturdu?
Halkın enflasyonunu halktan ya da direkt piyasanın içinde olan reel sektörden daha mı iyi biliyorlar?
Neymiş efendim, 12 ay sonra enflasyon yüzde 24,04 olacakmış…
Hadi oradan!!!
Reel sektör 12 ay sonrası için yüzde 31,8,
hanehalkı yüzde 43,75 bekliyor.
Madem beklentiyi kriter alıyorsunuz, bunlara baksanıza.
Niye monşerleri baz alıyorsunuz?
Neden sıkıntıyı asıl yaşayan hanehalkının beklentisine bakmıyorsunuz?
Arada neredeyse 20 puan fark var.
Bu farkı neden vatandaşın sırtına yüklüyorsunuz?
Markete, pazara giden…
Kirasını misliyle ödeyen…
Faturaların altında ezilen…
Çocuğun okul masrafını kara kara düşünen bu monşerler mi?
Tabii ki değil.
Onlar sırça köşklerinde foncuklarıyla oynarken ülke gerçeklerinden tamamen kopmuş durumdalar.
Bu ülkenin gerçekleriyle uğraşan, yüzleşen, savaşan ise vatandaş ve reel sektör.
O zaman kriteri doğru koyun kardeşim.
Çünkü kriteri doğru koymazsanız her gün derinleşen gelir dağılımı problemini de çözemezsiniz.
Fiyatlama problemini daha da büyütürsünüz.
Güven problemini daha da artırırsınız.
En önemlisi de;
maaşları harçlık seviyesine çekip ülkeyi Çin’den beter hâle getirirsiniz.
Bir ülkede hanehalkının sadece yüzde 16’sı önümüzdeki 12 ayda enflasyonun düşeceğine inanıyorsa birilerinin de oturup düşünmesi gerekir.
Yani vatandaşın ezici çoğunluğu;
“Size inanmıyor kardeşim…”
Onun için ücret pazarlığı başladığında sakın önümüze yine saçma hedefler koymayın.
İlla hedef koyacaksanız milletin hedeflerine bakın.
Yüzde yüz sapan hedeflerinizle milletin canını yakmayın.
Önce gerçekleşmiş enflasyon nedeniyle oluşan kayıpları telafi edin.
Ondan sonra zamları gerçek beklentilere göre hesaplayın.
Vatandaşın cebinden daha önce çıkmış parayı görmezden gelmeyin.
Sanki hiçbir kayıp yokmuş gibi davranmayın.
Yüzde kandırmacalarıyla milleti aptal yerine koymayın.
“Büyük artış”
reklam kampanyaları yapmayın.
Çünkü;
geçmişte kaybedileni geri vermek zam değildir.
Zam dediğin;
kaybı telafi ettikten sonra garantilemektir.
Velhasıl;
piyasa beklentisini istediğiniz kadar yüzde 24 yazın.
Reel sektör yüzde 32 diyorsa,
vatandaş yüzde 44 diyorsa,
enflasyon tahminleri sürekli yukarı revize ediliyorsa,
piyasa monşerlerini kriter alamazsın.
Onların yanlış tahminlerinin bedelini vatandaşa ödetemezsin.
İşçiyi,
emekliyi,
memuru daha fazla dibe batıramazsın.
Onun için önce kaybı ver,
sonra zammı konuşalım kardeşim.