Bir tarım arazisindeki olağan faaliyetler sırasında tespit edilen bulgular, Güneydoğu Asya tarihine ışık tutan büyük bir arkeolojik keşfin kapılarını araladı.
Yıllarca üzerinde pirinç yetiştirilmiş: Topraktan altın hazine fışkırdı
Bir pirinç tarlasında yürütülen kazılarda 2 bin yıllık altın eserler çıkarıldı. Brahmi yazıtlı yüzüklerin de aralarında yer aldığı buluntular, önemli ticari ve kültürel bağları gözler önüne seriyor.
Kaynak: Haber Merkezi
Tayland’ın Phetchaburi sınırları içerisindeki Don Yai Thong arkeolojik alanında yürütülen kazı süreci nihayete erdirildi.
Söz konusu bölge, köylülerin bir pirinç tarlasında eski döneme ait bronz davul parçalarına rastlaması sonucunda incelenmeye başlanmıştı.
Tayland hükümetine bağlı Güzel Sanatlar Dairesi tarafından paylaşılan resmi raporlar, bu alandaki yerleşim geçmişinin 1500 ile 2500 yıl öncesine kadar uzandığını ortaya koydu.
Bilim insanları, ortaya çıkarılan veriler doğrultusunda bölgenin zamanında sıradan bir yaşam alanı olmanın ötesinde son derece kritik bir stratejik nokta işlevi gördüğünü değerlendiriyor.
Gün yüzüne çıkarılan altın yüzükler, geçmişin küresel ve bölgesel temaslarını kanıtlayan en somut parçalar olarak nitelendiriliyor.
Eserlerden ilkinin üstünde Antik Hindistan'ın erken dönem yazı sistemlerinden Brahmi alfabesine ait simgeler belirlendi.
Bu durum, Güneydoğu Asya ile Antik Hindistan arasındaki ticari ve sosyokültürel temasların sanılandan çok daha eski tarihlerde kurulduğunu kanıtlıyor.
İşlemesiz olan diğer yüzüğün ise Antik Hint sosyal yapısında Vaishya biçiminde adlandırılan tüccar tabakasına mensup bir kişiye ait olduğu tahmin ediliyor.
Arkeoloji literatüründe bir keşfin taşıdığı değer yalnızca kullanılan maddelerin kıymetiyle değil, geçmişe dair sunduğu tarihsel verilerle ölçülüyor.
Yapılan incelemeler Antik Hindistan'dan Güneydoğu Asya'ya uzanan geniş ticaret rotalarını belgelerken, dönemin toplumsal sınıflarının coğrafi dağılımını ve bölge tarihinde eksik kalan zaman dilimlerini netleştiriyor.