1968 yapımı Thomas Crown Olayı (The Thomas Crown Affair), suç sinemasını romantizm ve psikolojik gerilimle harmanlayan, döneminin çok ötesinde bir anlatıya sahip. Gece Sıcağında ile tanınan Norman Jewison’ın yönettiği, senaryosunu Alan Trustman’ın yazdığı film; zarafet, zeka ve güç oyunlarını merkezine alan unutulmaz bir soygun hikâyesi sunuyor. Sinema tarihinin en karizmatik ikililerinden Steve McQueen ve Faye Dunaway’in başrolleri paylaştığı bu stil sahibi klasik, Netflix kataloğuna ekleniyor.
Boston’da yaşayan Thomas Crown, son derece zengin, başarılı ve boşanmış bir bankacıdır. Hayatında her şeye sahip olmanın yarattığı boşluk, onu yeni bir heyecan arayışına iter. Bu arayışın sonucu, kusursuzca planlanmış bir banka soygunudur. Crown, kimliğini açığa çıkarmadan, birbirini tanımayan kişiler aracılığıyla polisi yanıltacak bir düzen kurar; amacı paradan çok, zekâsını ve kontrol gücünü test etmektir.
Soygun, beklenmedik bir hız ve ustalıkla gerçekleştirilir. Ancak bu başarı, bankanın sigorta şirketini harekete geçirir ve olayın peşine soğukkanlı, kararlı bir araştırmacı olan Vicky Anderson düşer. Crown ile Anderson arasında başlayan karşılaşma, kısa sürede basit bir kovalamacanın ötesine geçerek bir akıl oyununa dönüşür. Güven ile kuşkunun, çekim ile mesafenin iç içe geçtiği bu mücadelede, iki taraf da diğerinin bir adım önünde olmayı hedefler.
Film, sürprizlerini aceleyle açığa çıkarmadan, gerilimi adım adım yükselten özgün bir yapı kurar. Polisiye anlatı, giderek daha kişisel bir yüzleşmeye evrilirken; aldatmacalar, meydan okumalar ve maskeler ön plana çıkar. Thomas Crown’un amacı yalnızca yakalanmamak değildir; aynı zamanda kendisini gerçekten alt edebilecek bir rakiple karşılaşmayı da arzular.
1960’ların sonunda çekilen Thomas Crown Olayı, şıklık ve zekâyı merkeze alan suç filmleri için bir dönüm noktası kabul edilir. Jewison, tempolu aksiyon yerine bakışlara, duruşlara ve stratejik hamlelere odaklanan bir anlatımı tercih eder. Özellikle McQueen ve Dunaway’in satranç sahnesi, cazibe ile gücün sessiz çatışmasını simgeleyen ikonik anlardan biri olarak sinema tarihine geçmiştir.
Filmin müzikleri de en az görsel dili kadar akılda kalıcıdır. Michel Legrand’ın bestelediği ve 1969’da En İyi Özgün Şarkı Oscar’ını kazanan “The Windmills of Your Mind”, hikâyenin melankolik tonunu tamamlayan zamansız bir parçaya dönüşür. Kamera arkasında ise ilginç tercihler yer alır: Jewison, Vicky Anderson rolü için başlangıçta Anouk Aimée’yi düşünmüş, ancak Bonnie and Clyde sonrası yıldızı parlayan Faye Dunaway’de karar kılmıştır.
Film, Amerikan sinema tarihinin önemli kesişim noktalarından biri olarak da anılır. Kurgucu olarak ekipte yer alan Hal Ashby, ilerleyen yıllarda Yeni Hollywood’un önde gelen yönetmenlerinden biri olurken; ikinci yönetmen yardımcısı Walter Hill de daha sonra 48 Saat ve The Driver gibi filmlere imza atacaktır. McQueen ve Dunaway arasındaki, günler süren çekimlere sahne olan ünlü öpüşme sahnesi ise filmin romantik gerilim türündeki kalıcılığını pekiştiren unsurlar arasında yer alır.
Thomas Crown Olayı, teknik detaylardan çok karakterler arasındaki psikolojik gerilimle ilgilenen izleyicilere hitap eder. Yüksek tempolu bir aksiyon filminden ziyade, incelikli ve zarif bir zeka oyunu sunar. Bu yönüyle, daha sonra gelecek Ocean’s Eleven gibi modern soygun filmlerinin öncülü sayılabilecek “konsept soygun” anlatılarına ilham verir.
Film, 1999 yılında Pierce Brosnan ve Rene Russo’nun rol aldığı John McTiernan imzalı yeniden çevrimle yeni kuşaklar tarafından da tanındı. Bu versiyon, romantik rekabet temasını güncellerken, zekâ temelli çatışmayı korumayı başardı. Hikâye burada da bitmiyor: Michael B. Jordan’ın yöneteceği yeni bir The Thomas Crown Affair filmi, 2027’de vizyona girmeyi ve İstanbul’daki Topkapı Sarayı’ndan çalınacak bir elmas etrafında şekillenmeyi hedefliyor.
Keskin zekâya dayalı planları, gerilimle örülü romantizmi ve dönemine özgü estetik duruşuyla Thomas Crown Olayı, lüks polisiye sinemasının temel referanslarından biri olmayı sürdürüyor. Netflix’e eklenmesiyle birlikte bu klasik, günümüz izleyicisi için yeniden keşfedilmeye hazır; zeka düellolarının ve stil sahibi soygunların sinemadaki etkisini bir kez daha hatırlatıyor
