Yargıtay son noktayı koydu: 23 yıllık tazminatı yandı

Fabrikada çalışan K.L. isimli işçi, vardiya düzenlemelerinde adil olmadığını iddia ettiği yöneticisiyle sert bir tartışma yaşadı. Karşılıklı yumruklaşmaya varan ve iş yerindeki huzur ortamını bozan bu kavganın ardından işveren, hem işçinin hem de vardiya amirinin iş sözleşmelerini tazminatsız olarak feshetti.

Haklarını almak isteyen K.L., iş sözleşmesinin haksız yere sonlandırıldığını öne sürerek İş Mahkemesine başvurdu. Davacı işçi; amirine yönelik herhangi bir hakaretinin olmadığını, sadece adalet talebini dile getirdiğini, buna karşılık amirinin kendisine maket bıçağıyla saldırmaya çalıştığını iddia etti.

İşveren ise mahkemede, kamera kayıtları ve tanık beyanlarının kavgayı doğruladığını, K.L.'nin sert bir cisimle amirinin kafasına vurduğunu ve suçunu savunmasında da kabul ettiğini belirtti.

İlk derece mahkemesi, kamera görüntülerinden kavganın kimin tarafından ve tam olarak neden başlatıldığının tam olarak belirlenemediği, işyerinde düzenin bozulduğuna dair bir bulgu saptanamadığını ve işverenin haklı fesih gerekçesini ispatlayamadığı gerekçesiyle işçiyi haklı bularak tazminat ödenmesine hükmetti.

Şirketin karara itiraz etmesi üzerine dosya Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine taşındı. İstinaf mahkemesi, tanık ifadelerini inceleyerek işçinin amirine arkadan vurarak fiili saldırıda bulunduğunu ve "sataşma" eyleminin kesinleştiğini tespit etti.

Bu durumun işverene haklı fesih hakkı tanıdığını belirten daire, yerel mahkemenin kararını bozarak davanın reddine karar verdi. Temyiz süreciyle birlikte dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, Bölge Adliye Mahkemesi’nin verdiği kararı hukuka uygun bularak onadı.

Bu kararla birlikte, iş yerinde mesai arkadaşına veya amirine fiziksel saldırıda bulunan çalışanların, çok uzun yıllar emek vermiş olsalar dahi tazminatsız şekilde işten çıkarılabileceği hukuken kesinleşmiş oldu.