Çalıştığı bankada 13 yıldır takım lideri olarak görev yapan deneyimli bankacı, şubeye atanan ikinci müdürün sert, aşağılayıcı ve tehditkâr yönetim anlayışıyla sarsıldı. Yaşadığı baskı ve rencide edici tutumları üst yönetimine bildiren çalışan, bu hamlenin ardından doğrudan hedef alındı. Kişisel olarak cephe alınan bankacı, mola sürelerinin kısıtlanması, diğer çalışanlara idari izin verilirken kendisine tanınmaması ve tüm takım liderlerinin bulunduğu bir toplantıda şerefsiz ve karaktersiz gibi ağır hakaretlere maruz kalmasıyla yalnızlaştırıldı.
GÖZ HAPSİ, HAKARETLER VE "İSHAL OLMAYIN" E-POSTASI
Oturduğu yer değiştirilerek doğrudan müdürün karşısına oturtulan ve yakın takibe (göz hapsine) alınan bankacı, sistematik bir psikolojik taciz çemberine alındı. İş Mahkemesi dosyasına giren deliller ve tanık beyanlarında, şube müdürünün personele gönderdiği e-postalarda molaların uzamamasını, sık sık tuvalete gidilmemesini ve hatta ishal dahi olunmamasını tembihleyen skandal talimatlar verdiği ortaya çıktı. Yaşanan bu süreçte depresyon ve hipertansiyon teşhisiyle tedavi gören çalışan, tüm şikayetlerine rağmen çözüm bulmak yerine işten çıkarıldı.
YARGITAY NOKTAYI KOYDU
Banka yönetimi iş akdinin işin gerekleri ve küçülme gerekçesiyle feshedildiğini savunsa da mahkeme, aynı gerekçeyle işten çıkarılan başka bir personelin bulunmadığına dikkat çekti. Davacının performansının iyi olduğu tanık ifadeleriyle doğrulanırken, iletişim sorununun bizzat müdürün mobbingi sonucu diğer çalışanların mesafe koymasından kaynaklandığı saptandı.
İş Mahkemesi, uzun süren rencide edilme, dışlanma, yalnızlaştırma ve şikayet üzerine cezalandırılarak işten atılma süreçlerini sabit bularak bankayı manevi tazminata mahkum etti. Kararın Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaftan geçmesinin ardından dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, yerel mahkeme kararını oy birliğiyle onadı.
