Bir çocuğa 4+2 gibi basit bir toplama işlemi sorulduğunda, çoğu çocuk cevabı parmaklarını kullanarak bulur. Eğitim psikologlarına göre bu yöntem, çocukların çalışma hafızasını zorlamadan problem çözme stratejileri geliştirmesine yardımcı oluyor. Bedensel biliş alanında çalışan araştırmacılar ise tam tersine parmaklar ile sayılar arasında kurulan ilişkinin “doğal ve içgüdüsel” olduğunu ve bu nedenle teşvik edilmesi gerektiğini belirtiyor.
Sinirbilim çalışmaları da parmak hareketleriyle sayı düşünmenin beyinde benzer bölgeleri aktive ettiğini, bunun da öğrenme ve hafızayı desteklediğini gösteriyor.