Küslük konusu bir kerede bitmez. Bu hafta başka açılardan bakmak istiyorum. Biraz araştırdım. Önceden de bildiğim şeyleri teyit ettim. Sizlerle de paylaşmak istiyorum.

İslam dinine göre Müslümanların birbirine üç günden fazla küs durması haram kabul edilmiştir. Hadislerde, dargınlığın üç günü aşmasının büyük günah olduğu ve barışmak için ilk adım atanın daha hayırlı olduğu vurgulanmıştır. Ancak dinî veya ahlaki bir mazeretle (kin gütmeden) mesafe koymak bu kapsamda değerlendirilmez.

Küs olanlardan hangisi önce selam verip barışma adımı atarsa, Allah katında en hayırlı ve faziletli olan odur. Üç günden fazla küs duran ve barışmadan ölen kişilerin, barışana kadar amellerinin Allah katında bekletildiği ve cehennem azabıyla uyarıldıkları bildirilmiştir.

Sadece “merhaba” denilip geçilebilecek, karşılaşıldığında selam verilmesi gereken durumlar haricinde; kişinin inancına veya ahlakına zarar veren, zararlı işler yapan kişilerle mesafeli durmak (kin tutmamak şartıyla) bu günah kapsamında görülmemiştir.

İki kişinin birbirine küsmesi için ortam yaratan, onların küsmesine sebep olup bundan nemalanmaya çalışan kişilerin girdiği günahı konuşmaya bile gerek yok. O başka bir boyut. Zirve.

Birini affetmemek yoğun kibir barındırır; kin tutmak ise kalbi meşgul eder ve kirletir. “Kin” ile “kir” arasında bir harf fark vardır ve bu garip bir şekilde anlamlıdır. Kin; kindar bir şekilde, planlı programlı olarak sıkıntıyı canlı ve gündemde tutmak anlamına gelir. İyi insanlar kötülükleri fazla canlı tutamazlar.

Araya bir uzmanlık sorusu: Yapılan iyilikleri çabucak unutan insanlar, kötülüğü nasıl unutmuyorlar? Bu gerçekten çok acayip ve şaşkınlık verici değil mi?

Psikologlar açıklamış: En çok küsenler narsistlerdir. Oldukça sık küserler ve bu davranışı bir manipülasyon aracı (sessizlikle cezalandırma) olarak kullanırlar. Küsmek; kontrolü ellerinde tutmak, karşı tarafı suçlu hissettirerek istediklerini yaptırmak veya narsistik incinme yaşadıklarında kendilerini korumak için başvurdukları bir taktiktir.

Herkes kendine sorsun: Küstüğümüz insanlar kimler? Bize küs olanlar kimler? Küstüğümüz insanlara küsmeseydik nasıl bir hayatımız olurdu? Bize küsenler küsmeselerdi nasıl bir hayatları olurdu?

Aslında pek bir şey değişmezdi. Küstüğümüz insanları affedebilseydik muhtemelen daha huzurlu ve daha keyifli olurduk. Çünkü kafada “küslük” kaygısı olmazdı ve gururla “Şu an küs olduğum kimse yok.” diyebilirdik.

Pozitif bakarak bitirelim. Size küsenler şifanız olabilir. Belki Allah; “Sen küsme, bırak o sana küssün.” diyordur. Böylece günah size ait olmuyor. Aynı zamanda hastalıklı ilişkiden başınız ağrımıyor.